Στοιχεία Μυθολογίας και Ιστορίας

Πολλά στοιχεία της πλούσιας ελληνικής μυθολογίας αναφέρονται στη Σκύρο. Στο νησί ο Αιγέας είχε δικές του εκτάσεις που είχε παραχωρήσει στο γιο του τον Θησέα ο οποίος έχοντας πολιτικές διαφορές με τον Μενεσθέα στην Αθήνα, αποφάσισε να καταφύγει στη Σκύρο.

Ο βασιλιάς της Σκύρου Λυκομήδης κατάλαβε σύντομα ότι ο λαός αγαπούσε και θαύμαζε τον Θησέα φθονούσε δε ο ίδιος τη δόξα του και τον ηρωϊσμό του που τον έκανε διάσημο για την κάθοδό του στον ʼδη.

Μια μέρα ο Λυκομήδης οδήγησε τον Θησέα στο ψηλότερο μέρος του Κάστρου για να του δείξει τα κτήματά του και από εκεί τον γκρέμισε στους πρόποδες όπου βρήκε τραγικό θάνατο.

Μια άλλη άποψη υποστηρίζει ότι ήταν ένα ατύχημα που έγινε το 1300 π Χ. Πέρασαν από τότε 125 χρόνια όταν ο Αχιλλέας, γνωρίζοντας τον χρησμό ότι κινδύνευε εάν πήγαινε στην εκστρατεία της Τροίας, ήλθε στη Σκύρο και έμεινε στο παλάτι του Λυκομήδη ντυμένος με γυναικεία ενδύματα και με το όνομα Πηρρα.

Είναι φανερό ότι πρόκειται για άλλον νεώτερο Λυκομήδη που δεν έχει σχέση με το θάνατο του Θησέα.

Ο Αχιλλέας δημιούργησε σχέσεις με την βασιλοπούλα Δηιδάμεια και καρπός των σχέσεων αυτών υπήρξε ο Πύρρος περισσότερο γνωστός ως Νεοπτόλεμος "ο θεοειδής" ο οποίος μετά τον θάνατο του πατέρα του πολέμησε στην Τροία ηρωϊκά.

Το 475 π.χ. οι Αθηναίοι κατέλαβαν τη Σκύρο , η οποία από τότε απετέλεσε τμήμα της επικράτειας της αρχαίας Αθήνας με σύντομες ενδιάμεσες διακοπές αυτής της κυριαρχίας.

Στο νήσι εγκαταστάθηκαν Αθηναίοι-κληρούχοι. Κατά τις υπάρχουσες πληροφορίες οι παλαιοί κάτοικοι του νησιού (Δόλοπες και λίγοι πελασγοί) είχαν πολύ κακή τύχη : Πουλήθηκαν ως δούλοι, όσοι δεν πρόφτασαν να φύγουν

Το 86 π.Χ. αρχίζει η Ρωμαϊκή κυριαρχία και ακολουθεί το Βυζάντιο. Ο Νικηφόρος Φωκάς φροντίζει να χτιστεί, το 960 μ.Χ. το μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου.

Αργότερα μετά το 1204 οι άρχοντες Γκίζι καταλαμβάνουν την Σκύρο που από εκεί και πέρα διοικείται από Ενετούς και Φράγκους μέχρι το 1538 που ο Τούρκος αρχιναύαρχος Χαϊρεντιν Μπαρμπαρόσα κυριεύει το νησί.

Παρέμεινε η Σκύρος υπό τουρκική κυριαρχία επί τριακόσια χρόνια αλλά στο νησί ουδέποτε εγκαταστάθηκαν τούρκοι έποικοι ούτε και στρατιωτικές δυνάμεις. Η Σκύρος προσέφερε πολλά στον αγώνα της ανεξαρτησίας.

(Στοιχεία συνδυασμού διαφόρων πηγών)