Σκύρος - Γεωγραφική Θέση

Η Σκύρος, "η καρδιά του Αιγαίου", είναι το μεγαλύτερο νησί των Βορείων Σποράδων με έκταση 215 τετραγωνικά χιλιόμετρα και μόνιμο πληθυσμό 3.500 κατοίκους περίπου.

Βρίσκεται στη μέση περίπου των ανατολικών ακτών της Εύβοιας σε απόσταση 23 μιλίων βορειοανατολικά της Κύμης και 26 μιλίων νότια της Αλοννήσου.

Διοικητικά η Σκύρος υπάγεται στον Νομό Ευβοίας. Συμμετέχει στο Νομαρχιακό Συμβούλιο με τρεις αιρετούς εκπροσώπους, οι οποίοι τοπικώς συγκροτούν το επαρχιακό συμβούλιο του νησιού. Η Σκύρος στο σύνολό της αποτελεί ένα Δήμο, που γεωγραφικά ταυτίζεται με το επαρχείο Σκύρου, του οποίου οι αρμοδιότητες είναι διαφορετικές και ανεξάρτητες από τις αρμοδιότητες του Δήμου.

Γύρω από τη Σκύρο υπάρχουν πολλά μικρότερα νησάκια. Κάποια από αυτά χρησιμοποιούνται σαν βοσκότοποι ενώ ταυτόχρονα αυτό το ψηφιδωτό ξηράς και θάλασσας αποτελεί θαυμάσιο ψαρότοπο.

Ενδεικτικά αναφέρουμε τη Σκυροπούλα, το Σαρακήνικο ή Νησί του Δεσπότη, τη Ρήνεια, την Πλατειά και τη Κούλουρη. Υπάρχουν επίσης πολλά ερημονήσια και βραχονησίδες όπως τα Βραχονήσια στο Αχίλλι, ο Αη Αρμόλαος, οι Διαβατές, το Αλώνι, τα Μυρμηγκονήσια, οι Καμήλες, τα Βρυκολακονήσια και άλλα.

Το νησί της Σκύρου αποτελείται από δύο ορεινούς όγκους, οι οποίοι χωρίζονται στη μέση περίπου από μια επίπεδη λωρίδα μήκους 3,5 χιλιομέτρων και πλάτους 2,5 χιλιομέτρων. Η λωρίδα αυτή που κάποτε ήταν βυθισμένη στη θάλασσα, ξεκινά από το Αχίλλι και φτάνει μέχρι την Καλαμίτσα χωρίζοντας το νησί στο βορειοδυτικό και το νοτιοανατολικό τμήμα.

Το βορειοδυτικό τμήμα της Σκύρου είναι σχετικά επίπεδο και γόνιμο, με πηγές, αρκετή βλάστηση και γεμάτο πευκοδάση.

Αντίθετα, το νοτιοανατολικό τμήμα του νησιού είναι ορεινό, κακοτράχαλο και άγονο. Το τμήμα αυτό, οι Σκυριανοί το λένε "Βουνό", όχι για το ύψος του, αλλά γιατί είναι όλο πέτρα. Στο "Βουνό" βόσκουν χιλιάδες γιδοπρόβατα και ξεχειμωνιάζουν τα φημισμένα στην Ελλάδα και το εξωτερικό μικρόσωμα Σκυριανά αλογάκια.