Το Σκυριανό σπίτι και η διακόσμησή του

Η αισθητική των σπιτιών της Σκύρου, στηρίζεται σε δύο βασικά στοιχεία.

Στις μόνιμες κατασκευές, οικοδομικές και ξυλουργικές :(σφάς, ράφια, σταμνοστάτης, πάγκος, φγού, σκατζίδια, χτιστό εικονοστάσι) και στα είδη που βρίσκονται τοποθετημένα σε εμφανή σημεία με σκοπό την πρακτική χρήση μα και την αισθητική παρουσία.

Τα αντικείμενα αυτά αποτελούν ένα μεγάλο και ίσως το μεγαλύτερο κεφάλαιο του Σκυριανού Λαϊκού Πολιτισμού.

Η σημασία τους οφείλεται σε αυτή καθ' αυτή την καλλιτεχνική αξία των αντικειμένων, τη σπανιότητα, τη μεγάλη τρέχουσα υλική τους αξία, την ιστορική τους προέλευση, την αισθητική αντίληψη και παράδοση των Σκυριανών.

Λόγω της ιστορίας της Σκυριανής Λαϊκής Τέχνης και της γενικότερης ιστορίας του νησιού έπαιζαν σπουδαίο ρόλο στην κοινωνία της Σκύρου, κυρίως ανάμεσα στις γυναίκες του νησιού, που ήταν οι κατεξοχήν φορείς του παραδοσιακού καλλιτεχνικού πολιτισμού στο νησί.

Ξυλοτεχνία

Η ξυλοτεχνία, όπως εκδηλώνεται με την επιπλοποιία και την ξυλογλυπτική, αποτελεί το σπουδαιότερο και γνωστότερο κλάδο της χειροτεχνίας στη Σκύρο.

Η ποικιλία στις φόρμες, ο πλούτος και η ανώτερη αισθητική των διακοσμητικών μοτίβων, η ιδιαίτερη τεχνική του σκαλίσματος επιτρέπουν στη σκυριανή ξυλογλυπτική να διεκδικεί καλλιτεχνική αυτοτέλεια ανάμεσα στον ελληνικό χώρο.

Η φήμη των σκυριανών επίπλων είναι πανελλήνια γνωστή και έχει επιβληθεί σε σημείο, που κάθε ξυλόγλυπτο έπιπλο θεωρείται σήμερα από το κοινό σα "σκυριανό".

Το 1947, η Αγγελική Χατζημιχάλη, κορυφαία ερευνήτρια του νεοελληνικού πολιτισμού, έγραφε για τη σκυριανή χειροτεχνία, που πρώτη εκείνη με το κλασσικό της έργο "Ελληνική λαϊκή τέχνη - Σκύρος" (Αθήνα, 1925) είχε μελετήσει και προβάλει στο πανελλήνιο: " Πάνε περισσότερο από 20 χρόνια, που τα σκυριανά δημιουργήματα και κυρίως τα έπιπλα έγιναν τόσο γνωστά στο μεγάλο κοινό, που κατάντησε σε όλα τα έργα της λαϊκής ξυλοτεχνίας να δίνουν την επωνυμία "σκυριανά". Δικοί μας και ξένοι αδιάκοπα...."

Κεντητική
Τα κεντήματα, μαζί με τα ξυλόγλυπτα αποτελούν τους κύριους κλάδους της Σκυριανής χειροτεχνίας, που από την περίοδο ακόμα του μεσοπολέμου χάρις στις επιστημονικές έρευνες και τα διάφορα δημοσιεύματα Ελλήνων και ξένων λαογράφων και δημοσιογράφων, έγιναν όχι μόνο πανελλήνια, αλλά και παγκόσμια γνωστά.

Κεραμική
Η παραδοσιακή σκυριανή κεραμική παλαιότερα περιοριζόταν στην κατασκευή χρηστικών αντικειμένων (τέτοια ήταν τα σταμνιά , οι κρυολόγοι, τα τσουκάλια κ.α.) Διακοσμούνταν με λευκά-γραμμικά σχεδιάσματα χωρίς υάλωμα και έγχρωμες αγγειογραφίες. Για τη διακόσμηση του παραδοσιακού σκυριανού σπιτιού εισάγονταν στο νησί πιάτα, πιατέλες,λαγήνια,κούπες, σουπιέρες κ.α. από το Τσανάκ Καλέ , το Ιζνίκ (Νίκαια) και την Κιουτάχεια της Μ.Ασίας. 

Επίσης από την Ιταλία , την Ισπανία , την Ολλανδία και αργότερα από την Αγγλία. Αυτή η εισαγωγή , μαρτυρημένη από τα χρόνια της Βενετοκρατίας και Τουρκοκρατίας, συνεχίστηκε μέχρι τις πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνα.Αυτά τα κεραμικά οι Σκυριανοί τα αποκαλούν " παλαιά ". Τώρα δεν εισάγονται. Στη σύγχρονη κεραμική της Σκύρου , που είναι μια ακμαία βιοτεχνία, δεν κατασκευάζονται χρηστικά κεραμικά, παρά σε ελάχιστεςπεριπτώσεις. Τώρα παράγονται αντίγραφα των παλαιών.

Η παραγωγή είναι μεγάλη και γίνεται από 3-4 τοπικά εργαστήρια. Οχι σπάνια οι σκυριανοί αγγειοπλάστες δημιουργούν αγγειοπλαστικά σχήματα και αγγειογραφίες δικής τους έμπνευσης ή αγγειογραφούν νεώτερα σχήματα κεραμικών με στοιχεία αγγειογραφικά από τα παλαιά. Οι σκυριανοί αγγειοπλάστες εργάζονται με δημιουργικό πνεύμα και λεπτή ευαισθησία.