Γιορτές της Αποκριάς

Οι αντιθέσεις στη Σκύρο δεν είναι τουριστικά στιγμιότυπα αλλά είναι τρόπος ζωής. Σ' αυτό το νησί το ποτισμένο με το λιβάνι και το μύρο της Χριστιανικής θρησκείας έρχονται οι απόκριες με τη Διονυσιακή τους ατμόσφαιρα και δονούν με άλλου είδους συγκινήσεις.

Τις Κυριακές της αποκριάς, με αποκορύφωμα την τελευταία Κυριακή (της Τυροφάγου), ξεχύνονται στους δρόμους του νησιού οι Γέροι και οι Κορέλες (κουρέλα, κουρέλι από το λατινικό coriellym), αναβιώνοντας ένα παλιό σκυριανό έθιμο που τρέχουν να το δουν από όλα τα μέρη της Ελλάδος.

Η φορεσιά του "Γέρου", που τη φορούν τα παλικάρια, είναι η πιο εντυπωσιακή. Μαύρη κάπα με κουκούλα, μάσκα στο πρόσωπο και ζωσμένος με 30 ή 40 κουδούνια προβάτων.

Με χορευτικό βάδισμα, μαζί με τη συνοδεία του, την "Κορέλα" και τον "Φράγκο", φτιάχνουν ένα θορυβώδες σύνολο, φοβερό στην εντύπωση, που προξενεί δέος στα παιδιά και αφυπνίζει τα άδυτα των μεγάλων.

Ο μύθος λέει ότι ο "Γέρος" αναπαριστά ένα γέρο τσοπάνη που έχασε, κάποια αποκριά, όλα του τα πρόβατα από την βαρυχειμωνιά.

Για να κοινοποιήσει το τραγικό γεγονός στους χωριανούς του, ζώστηκε τα κουδούνια των νεκρών του ζώων και μαζί με την κουρελιασμένη γυναίκα του (κορέλα) περπάτησαν από σοκάκι σε σοκάκι και εβόησε ο τόπος από τη συμφορά.

Πέρα από το μύθο, τα κουδούνια ήταν πολύ γνωστά στην αρχαιότητα, γιατί με αυτά κρεμασμένα στις ασπίδες τους οι πολεμιστές φοβέριζαν τους εχθρούς. Ίσως το έθιμο να έχει μια τέτοια έννοια, να ξορκίσει δηλαδή κάθε κακό.

(Σκύρος, ζωγραφιά στο Αιγαίο. Έκδοση του Δημαρχείου Σκύρου με συντακτική συνεργασία της Μυρσίνης Μανδηλαρά